Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

Τα χρωματιστά αγάλματα


Το δέος που προκαλούν τα αρχαία ελληνικά αγάλματα μόνο και μόνο λόγω της απίστευτης λεπτομέρειας στην κατασκευή τους, είναι αναμφισβήτητο. Ποιος να το φανταστεί ότι η τελειότητά τους δε σταματάει εκεί... 

Τα αγάλματα αυτά ήταν στην πραγματικότητα έγχρωμα! Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν μακροχρόνιες έρευνες μιας ομάδας επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Μόναχο, οι οποίοι αξιοποίησαν μικροσκοπικές αλλά και άλλες τεχνικές (π.χ. φωτισμός με υπεριώδη ακτινοβολία) για να ανακαλύψουν υπολείμματα βαφής πάνω στην επιφάνεια μερικών από τα πιο γνωστά αγάλματα της αρχαιότητας. Τελικά δημιούργησαν έγχρωμα αντίγραφα (εκμαγεία) των πρωτοτύπων και τα παρουσίασαν σε μια έκθεση με τίτλο "Πολύχρωμοι Θεοί" η οποία πέρασε από πολλές Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συμπεριλαμβανομένης και της Αθήνας, όπου φιλοξενήθηκε πριν 2 χρόνια περίπου από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (29/1/07-25/3/07). 

Να τονίσω ότι οι επιμέρους χρωματισμοί του κάθε τμήματος των αγαλμάτων, προέκυψαν έπειτα από χημική επεξεργασία των υπολειμμάτων βαφής στους μικροκόκκους του υλικού από το οποίο είναι κατασκευασμένα. 

Δεν υπάρχει αμφιβολία πια ότι και ο Παρθενώνας δεν ήταν ποτέ ολόλευκος. Αλλά και οι "Κόρες της Ακρόπολης" που τις βλέπουμε παρατεταγμένες τη μια πλάι στην άλλη μέσα στο Μουσείο να δείχνουν παρόμοιες, οι αρχαίοι τις έβλεπαν στην ύπαιθρο πλάι στον Παρθενώνα (ήταν αναθήματα στην Παρθένο Αθηνά) σαν πολύχρωμες κούκλες! 

Στο link που ακολουθεί, παραθέτω τις φωτογραφίες που η ίδια είχα τραβήξει και δημοσιεύσει στο site μου. Είναι πραγματικά εντυπωσιακές:

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

Wall-e! Ένα υπέροχο παραμύθι...


Πρόκειται για ένα από τα πιο καλοφτιαγμένα animations που έχουν δημιουργηθεί εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον.  Και δεν είναι μόνο καλοφτιαγμένο, αλλά στηρίζεται σε μια ιστορία γεμάτη νοήματα και αλήθειες για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Δεν είναι τόσο ταινία για παιδιά (κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα), όπως θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί. Περιέχει βαθύ οικολογικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό περιεχόμενο και απευθύνεται σε όλα εμάς τα -λίγο πιο μεγάλα παιδιά-παρακινώντας μας να φροντίσουμε για το μέλλον της ανθρωπότητας και του πλανήτη στον οποίο ζούμε, μέσα από μια σειρά μεταφορικών και χιουμοριστικών περιστατικών, τα οποία πολλές φορές μας ταξιδεύουν στα παιδικά μας χρόνια και μας θυμίζουν ότι κάποτε και εμείς (σαν τον Wall-e) μαζεύαμε κάθε κουτάκι, κάθε γυαλάκι, καθετί μας φαινόταν περίεργο, καινουριο και μας γέμιζε τόσο μεγάλη χαρά, παρόλο που για όλον τον υπόλοιπο (ώριμο) κόσμο, ήταν απλώς ένα άχρηστο αντικείμενο. 

Μας θυμίζει ακομη την χαμένη αθωότητα, την οποία μόνο στα παιδικά μας χρόνια είχαμε, όταν θα μπορούσαμε άνετα (όπως ο Wall-e), αφού βρίσκαμε ένα κουτάκι με ένα δαχτυλίδι μέσα, να πετάξουμε το δαχτυλίδι και να κρατήσουμε το κουτάκι, γιατί το πρώτο είναι κάτι τελείως αδιάφορο, ενώ το δεύτερο ανοιγοκλείνει και συνεπώς είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον
 και χρήσιμο. Μόνο σε  εκείνη την ηλικία δεν υπάρχει συναίσθηση του τι είναι "χρήμα", τι είναι πολύτιμο και τι όχι. Μόνο σε εκείνη την ηλικία τίποτε δε μετριέται με βάση το πόσο κοστίζει, αλλά με βάση το πόσο παράξενο και μαγικό φαίνεται. 

Είναι ωραίο πού και πού να θυμόμστε ότι κάποτε υπήρξαμε τέτοιοι άνθρωποι,  έστω και αν αυτό το "κάποτε" ήταν τότε που οι καλύτεροι άθρωποι στον κόσμο ήταν η μαμα και ο μπαμπάς, ενώ το πιο ενδιαφέρον πράγμα να κάνεις ήταν το παιχνίδι. 

Προσωπικά θυμάμαι όταν πήγαινα Δημοτικό είχα εντυπωσιαστεί πολύ από το πώς είναι μια δισκετα από μέσα, αφού την άνοιξα (και την κατέστρεψα φυσικά). Είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι από σας θα έχετε μια ανάλογη ανάμνηση...

Τέλος, μακάρι κάθε άντρας να αγαπούσε τη γυναίκα του (ή την κοπέλα του) όπως ο Wall-e την Eve του!!!

Trailer:

Εδώ θα βρείτε όλα τα videos που κυκλοφόρησαν για την ταινία:(εξαιρετικά αστεία)

Το ταξίδι της ζωής


Ως βιολόγος, δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω το ιστολογιό μου με μια πρόταση για μια εξαιρετική περιπλάνηση στα άδυτα της εξέλιξης όλων των οργανισμών που υπάρχουν και υπήρξαν πάνω στη γη. Από το πρώτο κύτταρο (προκαρυωτικό προφανώς) μέχρι και τον σύγχρονο άνθρωπο, ένα ταξίδι που διαρκεί 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου και... συνεχίζεται!

Εξαιρετική αφήγηση από τον Steve Leonard, χωρίς το κλασσικό "βαρετό στοιχείο" του ντοκυμαντέρ. 
Παρουσίαση των πιο αξιοπερίεργων πλασμάτων που κατοικούν στον πλανήτη αυτόν με αποκαλυπτικές βιντεοσκοπήσεις. Για παράδειγμα: ο λεγόμενος "βάτραχος του Δαρβίνου" μετά την απελευθέρωση των αυγών και τη γονιμοποίησή τους, τα "εκκολάπτει" μέσα στο στόμα του, μέχρι να ωριμάσουν πλήρως και μόνο τότε τα απελευθερώνει στο περιβάλλον.

Το ντοκυμαντέρ αυτό υπάρχει στο youtube σε 10λεπτα (δυστυχώς). Αποτελείται από 5 μονόωρες ταινίες, δηλαδή 6-7 10λεπτα η κάθε ταινία στο youtube. Παραθέτω τα links για τα part 1 από την κάθε ταινία και από κει και πέρα, συνεχίζετε στα part 2, 3 κλπ.

Journey of Life



BBC production